Verslagen competitie

Inhoud:

Heb je een competitieverslag, stuur het dan per mail (tekst + foto's).

Barmhartig Lichtenberg

Lichtenberg 1 – TC Valkenswaard 4          4 - 0

Niets wees op een spectaculaire avond. Marcel en Petra gaven gewoon les, op ons in de zon badende park, en er waren zoals gebruikelijk geen andere tennissers en ook geen publiek. Business as usual zou je zeggen…  Ook de tegenstander (Valkenswaard 4) zag er op papier en in de analyse vooraf niet indrukwekkend uit. 4 spelers die ieder speelsterkte 8 hadden en de eerste 2 wedstrijden glansrijk verloren met 4 – 0.

We werden heel kort onrustig toen bleek dat ze 2 nieuwe spelers hadden meegenomen, Ton en Coby van der Ven, maar al snel bleek dat ook die speelsterkte 8 hadden. Aanwezigen op het terras meenden ook Coby te herkennen van het wegens tegenvallende kijkcijfers van de buis verdwenen SBS 6 programma ‘Afvallers XXL’. Het bleek niet zo te zijn, hoewel ze ongetwijfeld door de voorrondes gekomen zou zijn.

Voor aanvang staken Chris en Petra (de 2 andere tegenstanders) nog even een lekker sigaretje op. Ze zouden dat nog vaak herhalen... Omdat Annemarie van Hulst de Pasen elders vierde, moest er een nieuwe truc bedacht worden, als vervanging voor de Anne-Marie - Annemarie act. Als coach laat je tenslotte niets aan het toeval over. De oplossing was simpel. Het opzichtig uitwisselen van spelerskaartje, waarbij de dames uit Brabant al snel zagen dat ze tegen 2 ‘vijfjes’ moesten spelen!

Het damesdubbel was eerlijk gezegd gênant. De 2 (ex-) tennisleraressen (onze vijfjes-wijfjes) tegen Petra en Coby, die haar eerste tenniscompetitiewedstrijd ooit bleek te spelen..... Onze dames toonden op deze Goede Vrijdag hun terechte barmhartigheid. Speelden sportief mee, maar wonnen wel met 6 -0 6 -0.

Simon had het weer zwaar. Willem gedroeg zich als een goede leider en relaxte netspeler, in de wetenschap dat Simon het achterin wel dicht zou lopen. En zo geschiedde. Terwijl Willem, geregeld ‘cool’ afvolleerde, liep Simon zijn eigen kruisweg. En hoewel zonder kruis, toch minstens zo inspannend als zijn voorganger precies 2011 jaar geleden. Simon en Willem kwamen nooit op de Olijfberg, maar wonnen wel met 6 - 2 6 - 2. Tijd voor de koffie en de Koninginnevlaai, die ook nu weer door de meeste aanwezigen als ‘matig’ beoordeeld werd.

Leonard had in de pauze eindelijk weer eens succes met zijn lepeltjes-act. Vroeger uitsluitend vertoond op kinderpartijtjes, zie o.a. resultaat op http://www.youtube.com/watch?v=tSAauLm5_Oc, maar nu in één keer een doorslaand succes bij de 35+ dames. Vol ongeloof bevoelde Jantine Leonard's neus. Maar na stug volhouden vond zij ook bij zichzelf het ideale lepelplekje op háár neus (voor geïnteresseerden: tijden de huldiging der kampioenen aan het einde van de competitie zullen Jantine en Anne-Marie een neuslepel clinic verzorgen!).

De mix van Lisette en Leonard was voor niemand echt leuk. Niet voor de tegenstanders (o.a. Coby), niet voor het publiek (2 personen) en niet voor L + L. 6 – 0 6 – 0.

Volkomen onverwacht wed de mix van John en Jantine nog ongemeen spannend. De eerste set ging namelijk gewoon naar Valkenswaard met 2 – 6 (de eerste verloren set…). Het Mirakel van Maarheeze (terugkomen van 5 – 0 achter en winnen met 7 – 5) bleek nu niet mogelijk. Jantine was onder de indruk van de services van Christ en John bleef maar volharden in moeilijke oplossingen die te vaak niet lukten... Maar gelukkig herrezen onze ‘verlossers’ niet pas na drie dagen maar nog dezelfde avond. Tweede set 6 – 2 en derde set gelijk op tot 4 - 4. Op het terras werd de afloop al voorspeld: John haalt zijn service binnen en ze breken de service van Petra. En zo geschiedde... We moeten wel aantekenen dat Jantine in de allerlaatste game het licht zag. Op 0 – 30 retourneerde ze de service met een snoeiharde forehand die zo onhoudbaar was als de kopbal van Cristiano Ronaldo in de verlenging van de Spaanse bekerfinale (http://www.youtube.com/watch?v=e3rdOndsTYY à geniet van de commentator) en de demarrage van Philippe Gilbert op de muur van Huy http://www.wielerland.nl/index.php?Itemid=36&id=16143&option=com_content&task=view inclusief video). In topsport is het net als in zakendoen en in de liefde: “it is all about timing”. Weet wanneer je moet pieken!

 Dus toch weer 4 – 0 gewonnen. Weer een stapje dichterbij. Willem had eerder deze week al bedacht dat we de rondvaart door Molenakker moesten vervangen door een rondrit in zijn Range Rover om te kunnen aanhaken bij de nieuwste traditie in kampioenenhuldigingen (over de beker heenrijden) Maar gezien het niveau (4e klasse district zuid....) lijkt een ritje met de Quad meer dan voldoende om de trofee aan gort te rijden.

 De bitterballen (Anke had het over ‘senioren ballen’....) waren heet en knapperig. Tot veler verrassing bleek Anne-Marie een groot fan. Ze wipte op en neer op het puntje van haar stoel toen de ballen rondgingen. Maar dit was niets nieuws voor Willem: “raad eens waar ik de diepvries mee vol heb liggen” merkte hij met een knipoog op. Nadat Simon zijn ‘mayo splash’ gedemonstreerd had (van 50 cm hoogte de bitterbal in het bakje met mayo dunken) kon de after party beginnen. Het was voor Lichtenberg 1 een goede vrijdag op  Goede Vrijdag.

Leonard

WZX 2011

za-H35+

Wellicht zijn jullie ook geinteresseerd in de stand van de Weerter Zuurkoolindex (WZX) zoals we die bijhouden voor ons herenteam (Wim Verhallen heeft een historisch verklaarbare voorliefde voor indexcijfers), het prijspeil van 4 pakken zuurkool, merk Krautboy, 3 kilo aardappels (bloemig), 4 worsten (AH huismerk - de euroshoppers zijn door de Zaanse Grootgrutter uit het assortiment genomen) en 250 g margarine (Zaanse Hoeve), zoals wij dat sedert 2003 ieder jaar voor het zaterdag herenteam aanschaffen. Een stijging van maar liefst 41%, die alle officiele inflatiecijfers doet verbleken!

heren 2!

zo 17-Apr-2011  4ekl

Doordat vorige week Jeroen de dag voor aanvang benaderd werd door gemengd 3 om bij hen in te vallen, is heren 2 de eerste dag met 4 man naar Prinsejagt te Eindhoven afgereisd. Daar werd de competitie met een paar driesetters geopend met een uiteindelijke d 3-3 eindstand, waardoor er deze week tegen HTC Son alleen maar gewonnen kon worden. De opstelling was snel beslist, Sjors op 1, Willem op 2, terwijl de rest alvast in het zonnetje kon gaan zitten om bijvoorbeeld bij te komen van een avond stappen. Heel erg lang duurde dit niet voor iedereen, om kwart voor 11 kwam Sjors namelijk alweer via de trap omhoog met een tevreden gezicht na een 6-0 6-0 uitslag. De man die vorige week zeer sterk debuteerde door een 3-speler knap in drie sets te verslaan, had het deze week duidelijk een stuk makkelijker. Achteraf leek het erop dat Son hun minst sterke man op 1 hadden gezet. Desalniettemin een 1-0 voorsprong, de beurt was aan Mark. 

Ondertussen speelde Willem lekker z'n wedstrijdje op baan 7, waarover hij een koelbloedige typische Willem reactie had toen hem werd medegedeeld dat hij op de Frenchcourt mocht; 'Ooooh dat maakt me niks uit, ik speel toch als een campingtennisser'. Dat het hem niets uitmaakte bleek, niet veel later dan Sjors mocht hij de 2-0 stand bij baan 3 doorgeven, waar de rest bij Mark stond te kijken. De set-standen waren 6-0 6-4, waardoor hij voor zichzelf de vorige week nipt verloren singel grotendeels deed vergeten. Een comfortabele voorsprong en de vooruitzichten zagen er niet minder goed uit.

Mark, de andere aanwinst van heren 2, was er gelijk scherp bij. Terwijl de eerste twee mannen met de singels bezig waren, bekeek Mark vanaf het paviljoen het park nog eens aandachtig om vervolgens met een voor dat tijdstip scherpe vraag te komen; 'Jeroen, moet je als je speelt of gaat spelen ook via die trappen de baan op en af'? 'Ja Mark, sterk gezien'. Hij mocht het gelijk gaan uitproberen op baan 3. Na de herpakking na een 0-1 achterstand in games heeft Mark vervolgens moeiteloos de voorsprong vastgehouden, en na de eerste set met 6-2 te winnen heeft hij  de tweede set z'n tegenstander zelfs geen game meer gegund: 6-0. Mark had het net als z'n medespelers die al klaar waren geen moment lastig gehad, wat resulteerde in de 3-0 voorsprong waardoor de winst praktisch niet meer ter discussie stond. Door z'n sterke optreden was gelukkig voor Mark de trap op terug niet zo zwaar. 

Inmiddels was ook Jeroen begonnen met de 4e singel, die deze dag en wedstrijd ervaarde als een soort rentree, na 3 jaar afwezigheid door blessureleed. Al snel bleek dat ook bij die partij de winst te halen viel, omdat zijn tegenstander van hetzelfde kaliber als z'n teamgenoten waren. Afgezien van een aantal 'campingtennisser-ballen en een paar afzwaaiers, die overigens wel hard waren, speelde Jeroen een aardige wedstrijd in het bijzijn van alle teamgenoten en zelfs wat toeschouwers van heren 1. 6-3 in de eerste set en 6-2 in de tweede maakte de eerste competitieoverwinning van 2011 een feit. Er kon lekker geluncht worden.   

Er hing inmiddels een zeer gemoedelijke sfeer bij TC Lichtenberg, waar onder andere ook  heren 1 en gemengd 3 hun overwinningen binnen probeerde te halen. De zon scheen en ook het terras was gezellig gevuld. Doordat het team met 5 heren aanwezig was, betekende dat voor Jeroen dat hij klaar was voor vandaag. De dubbel was in handen van Sjors Willem Mark en Colin, die in de zelfde samenstellingen als de week ervoor zouden gaan spelen. De andere kant van de medaille voor Jeroen was dat hij wel van een welverdiend biertje kon gaan genieten, terwijl z'n meerderjarige teamgenoten nog even moesten wachten op deze traktatie. Na de lunch konden beide dubbels gelijk starten: Mark en Sjors speelde de eerste, Willem en Colin de tweede. 

De hele dag werd er zo nu en dan voorzichtig naar voren gebracht dat er best een 6-0 in de lucht hing en tijdens de lunch werd dit nog eens aangehaald. Hiervoor was ondanks de voorsprong wel een scherpe inzet nodig, wat tijdens de wedstrijden ook duidelijk werd. Mark en Sjors kwamen goed uit de startblokken en speelden hun potje net als vorige week: goed. Ondanks het leeftijd-, lengte- en krachtverschil wisten zij hun eigen servicegames goed te behouden en de opponenten, die betere dubbelaars dan singelspelers bleken, op belangrijke momenten knap te breaken. Ook doordat ze beide fel aan het net waren werd de eerste set 6-3 en met de eigenschappen waar zij beide door gekenmerkt worden, vastheid en constantheid, wonnen ze ook de tweede vrij snel met 6-2. 

De baan ernaast ging het de eerste set iets minder makkelijk. Colin en Willem stonden iedere wissel wel een game voor, ze moesten er wel voor werken. Dit bleven ze dan ook goed doen waardoor na 7-5 een rood bordje gezet mocht worden aan de kant van de Lichtenberg. Dit gaf het koppel dat al jaren in het team zit en al verschillende kampioenschappen hebben mogen zegevieren zelfvertrouwen en ze stoomde dan ook vervolgens binnen korte tijd door naar de 6-1. Eenmaal de kuil uitgeklommen werden er blij en tevreden felicitaties uitgedeeld en ontvangen naar elkaar. 6-0 en de mannen konden aan het bier gaan. Dat wil zeggen, Colin Willem en Jeroen. Mark en Sjors zullen nog een jaartje op moeten wachten op een alcoholische overwinningsversnapering. 

Om het clubgevoel goed naar boven te halen, en natuurlijk voor het vermaak, werd de 2e dag afgesloten onder een lekker zonnetje op het terras als toeschouwer van de overige wedstrijden die nog gaande waren of gespeeld moesten worden. In de boeiende 1e dubbel van heren 1 werd nog hard gestreden en ook de 2 mixen van gemengd 3 moesten nog gespeeld worden. Na afloop van ook die wedstrijden kan er gesproken worden van een mooie dag op de lichtenberg, waarbij voor de mannen van heren 2 geldt dat ze alleen maar meer zin in de resterende dagen hebben gekregen.
Heren 2  (Jeroen van Eck)

Het Mirakel van Maarheeze  - TC Maarheeze 1 – TC Lichtenberg 1 à 4 - 0

15-Apr-2011

Door een wonderlijke speling van het lot nemen “we” dit voorjaar deel aan de vrijdagavondcompetitie. Maar liefst 8 spelers staan er op de spelerslijst van Lichtenberg 1. Anne-Marie en Willem Croughs, Annemarie van Hulst, Simon Klaver, Jantine Zwart, John Huizing, Lisette Sickmann en Leonard Jansen.
De eerste speelronde was bijzonder. 4 teams (waaronder Lichtenberg) wonnen met 4 – 0; en u begrijpt het al, de anderen verloren dus met 4 – 0.  Vanaf dag 1 dus een kopgroep! De lat voor ons team ligt hoog. Alleen het kampioenschap telt.

De tweede wedstrijd, in en tegen Maarheeze (TCM), moest dus ook gewonnen worden. En ondanks een poging van TCM om ons te laat te laten arriveren (het huisnummer 2 ligt aan de kant van de Philipsweg met de oneven nummers…) konden we om 19.00 van start met een heren- en damesdubbel. Bij binnenkomst op het tennispark sloeg de schrik ons om het hart. De banen leken meer op beachvolleybalvelden met een te laag net, zo veel zand lag er op. Maar dat bleken de nieuwe banen “en daar spelen we nog niet op” zo was de uitleg. Het bestuursdeel van ons team werd weer vervuld van trots bij de gedachte aan de keuze voor onze nieuwe banen… Lisette en Anne-Marie hadden daar overigens niets van meegekregen. Die waren bij aankomst zo gezellig aan het kletsen dat zij TCM voorbij liepen, en in de kantine van de nabijgelegen hockeyclub nog volop in gesprek waren tot iemand ze vertelde dat bezoekers met een outfit en materiaal zoals zij meestal bij de tennisclub moesten zijn…

Bij de damesdubbel hebben we een tactisch wapen ingezet dat afgekeken is van het duo Janssen en Janssen. Wij spelen namelijk met Anne-Marie en Annemarie. Toch begon de wedstrijd moeizaam. Zelfs met een 2 – 1 achterstand. Maar naarmate de wedstrijd vorderde, kwam de kwaliteit toch bovendrijven, en na 6-1 voor ons in de eerste set werd het 6-2 in de tweede. Onze tegenstander Viola werd het allemaal te veel. Die kreeg er jeuk van, en vlekken in haar nek en later over haar hele lichaam. Alleen een heftige pil na afloop kon er voor zorgen dat deze allergie aanval (zo noemde zij deze uiting van frustratie en teleurstelling…) tussen de wedstrijden door stopte.

Ook de dubbel van Simon en Willem begon met de nodige spanning, toen Simon vertelde dat het spel van Willem hem deed denken aan de Old Timers. Nou presteerde Willem het inderdaad om een keer of 5 achter elkaar een gemakkelijke volley in het net te slaan, maar iets meer respect voor deze ex-clubkampioen was wel op zijn plaats geweest. Gelukkig vonden ze elkaar snel, kwam de chemie terug en tikten ze de tegenstanders met 6-0 6-3 van de baan.

De ‘koffie mét’ dreigde een probleem te worden omdat TCM niet gerekend had op onze voltallige ploeg. Er was slechts één vlaai. Maar ‘Hollandse puntjes’ brachten uitkomst.

Leonard en Lisette troffen o.a. Ans als tegenstander. Een speelster met een zeer wonderlijke techniek aan het net (qua rackethandling leek ze wel een Chinese tafeltennister) maar op één of andere manier wist ze (te) vaak haar racket tegen de bal te krijgen. En na weer een toverbal riep ze dan ook nog steevast “ohhhh hij is nog in ook…” De routine en rust van Lisette zorgde uiteindelijk voor een strakke 6-2 6-2.

Tja en toen nog de mixed dubbel van John en Jantine tegen Tom en Viola (ja inderdaad die van de jeuk en de vlekken…). Jantine bekende voor de wedstrijd zonder schroom dat ze de hele winter niet gespeeld had. Ook de vorige wedstrijd had ze gemist, “maar ik heb afgelopen week wel een half uurtje gespeeld” vertelde ze opgewekt…
In het eerste half uur van de wedstrijd moest ze dus haar winterachterstand inhalen. Resultaat: een 5 -0 achterstand. Maar toen dacht John aan de bekende uitspraak van de heer J.C uit 020…. “zolang je niet verloren heb, kun je nog winnen”. En Jantine (geboren in Arnhem…) vond dit ook “een brug te ver”. Met vileine slice forehands van John en strakke ballen vanaf de baseline van  Jantine legden zij de tegenstanders over de knie en ze scoorden 13 games achter elkaar. Het hielp daarbij wel dat ze consequent de backhand van Tom opzochten … Het Mirakel van Maarheeze was een feit. Eerste set alsnog gewonnen met 7-5 en de tweede met 6-0..

Kortom we hebben dus weer met 4-0 gewonnen! Op naar de kampioensrondvaart door de grachten van Molenakker!

Dez Rules

13-Apr-2011

Imke, Tessa en Dez waren op bezoek bij Weert Oost, met de papa van Tessa als chauffeur en racketdrager. Het was heel gezellig in de auto, zelfs nadat we bijna te laat kwamen door werkmannen die in Leuken aan het asfalteren waren, en agenten van de politieschool die het stoplicht op oranje hadden gezet en moesten oefenen in "met de hand" zorgen dat niemand op de kruising tegen elkaar botst.  Imke streed fier maar de elementen (harde wind en te grote jongens) werden haar te zwaar. Tessa speelde de beleefdste wedstrijden ooit, iedere bal die binnen een halve meter van de lijn kwam deden ze maar overnieuw, want "het was niet goed te zien of die in of uit was", met als gevolg dat ze een uur langer nodig had dan alle anderen.  Dez was de champ van de dag: de kleinste van het stel won van beide tegenstanders, waarvan eentje zowat 2x zo groot als haarzelf!